میرزا  عبدالله مدبر معروف به آقا بزرگ (ئا قه گه وره )به روایت مشهور از دوستان نزدیک لنین و مائو تسه تنگ  بود و با آنها ملاقات های مکرر نموده و همچنین با ابو القاسم لاهوتی در ارتباط  بود .

ریاست شاخه های سنندج ، کرماشان ، ایل کلهر و لرستان را بر عهده داشت شاخه کرماشان را تنی چند از اهل قلم و سیاست اداره می کردند ،شادروان میرزا ابراهیم خان نادری از چهره های ناشناخته و استعداد های  شگرف در علم و سیاست به عنوان دبیر کومله ژ.ک لرستان ،کرماشان ، پشتکو وایل کلهر فعالیت داشت و استاد فقید شادروان سید محمد طاهر هاشمی ریاست حوزه کرماشان و نیابت دبیر کومله ژ.ک کرماشان بود رشید باجلانی از وکلای پایه یک دادگستری در عراق که در خانقین سکونت داشت علاوه بر مسئولیت روابط شعبات ، ریاست حزبی منطقه ی خانقین را نیز عهده دار بود، و رابط حزبی بغداد تا خانقین و کرماشان با دفتر مرکزی به او موکول شده بود . و در مسائل سیاسی و فرهنگی تسلط کامل داشت .
هنگام جمهوری کردستان ابراهیم خان نادری به همراه میرزا عبدالله مدبر عازم مهاباد گردید . پس از ورود چون اطلاعات سیاسی نظامی  و به زبانهای فرانسی و عربی تسلط داشت از طرف قاضی محمد به ریاست فرهنگ کردستان با درجه سرهنگی منصوب گردید .
در ضمن به نگارش مقالاتی در روزنامه ی کردستان و گلاویژ به زبان کردی و کوهستان که در تهران و به زبان فارسی منتشر می شد می پرداخت ، سلسله مقالاتی در رابطه ی صلاح الدین ایوبی به فارسی در مجله کوهستان به قلم اوست .
همچنین مرحوم یدالله رضایی فرزند عبدالله خان ضیغم السلطان که مسئول کومله ژ.ک منطقه ی ایل کلهر بود در این هنگام با روزنامه گلاویژ همکاری می کرد و مطالبی به لهجه کلهری می نوشت .
ابراهیم نادری پس از مدتی پیشنهاد مجله ی ژیان (ژیا نه وه ) را به اولیای امور داد که موافقت نگردید و پس از مدتی ،صاحب امتیاز ( ده نگی کرد) را عهده دار شد که دکتر سید عبید الله  ایوبیان نیز رییس هیئت تحریریه آن بود وآخرین شماره آن مربوط به سقوط حکومت کردستان بود که خبر مذبور را درج کرده است .
با سقوط جمهوری کردستان به همراه سید محمد ایوبیان مرکزی وزیر بهداری و معاون قاضی محمد و عده ایی دیگر از کار بدستان دستگیر و  زندانی گردید ، پس از طی مراحل قضایی که خود شخصآ دفاعیاتش را بر عهده داشت ، به دو سال زندان محکوم شد .
پس از اتمام ایام محکومیت و رهایی از زندان چون تحت مراقبت شدید مامورین اطلاعاتی رژیم شاه بود زندگی مخفی را از سر گرفت و در مهاباد مدتی را در منزل یکی از زنان کرد یهودی به نام سلطان خانم که همسرش نیز از دوستان همسر وی بود به سر برد . تا در مجالی به سال ۱۳۲۹ از کشور خارج و به سوریه رفت و در سوریه حسن زعیم برازلی که از  شخصیت های طراز اول سیاسی و از مشاورین رییس جمهور بود به گرمی او را پذیرفت و به عنوان افسر ارشد نیروی هوایی سوریه او را به کار گماشت او پس از مدتی به درجه ی سر لشکری در نیروی هوایی سوریه ارتقا یافت . کسب مدارج نظامی و زندگی مرفه در ارتش سوریه با کردهای سوری مخالف رژیم در ارتباط بود .
او همیشه در فکر به دست آوردن فرصتی بود که بتواند با همکاری کردهای سوریه اقدام موثری در جهت کاهش فشار رژیم بعثی سوریه بر علیه ملت کرد در آن کشور نماید .
سر انجام این فرزند دیار کرماشان در سال ۱۳۳۵ هجری شمسی هنگامی که با همفکران کرد سوری در صدد انجام کودتای نظامی بود با نقشه ماموران اطلاعاتی ، هواپیما ی حامل ایشان را معیوب کردند که در نهایت منجر به سقوط شد.
استاد سید طاهر هاشمی همیشه از شگفتی های شخصیتی او سخن می گفت و بنا به دلایلی چهره او نه برای کردستان ،حتی برای مردم کرماشان نیز ناشناخته  مانده است .
به نظر می رسد که هیچکس نمی داند او کی بود ، کجا به دنیا آمد ، کجا کشته شد ، چرا کشته شد ،  نه نه نه ..................هیچکس نمی داند.